Κυνικές ομολογίες εφοπλιστή 1ο μέρος

Πολλές φορές έχουμε από εδώ τονίσει το ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Αυτό ίσχυε ανέκαθεν ακόμα και την εποχή των εθνικών ιμπεριαλισμών. Πλέον όμως την εποχή της πλήρους εξάπλωσης της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης είναι πιο εύκολα ορατό από ποτέ. Σε αυτό εκτός των άλλων βοηθούν και οι κατά καιρούς κυνικές ομολογίες διάφορων εκπροσώπων της αστικής τάξης. Δεν αναφερόμαστε στους πολιτικούς αλλά στους ίδιους τους επιχειρηματίες. Μία τέτοια περίπτωση αποτελούν και οι δηλώσεις Λασκαρίδη. Με το πλέον διαφωτιστικό τρόπο ο Λασκαρίδης ομολογεί κυνικά και γλαφυρά ότι παρότι η ελληνική κυβέρνηση κάνει ότι ακριβώς της υποβάλλουν οι εφοπλιστές αυτοί έχουν χεσμένο τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση και δεν έχουν καμία εξάρτηση από αυτούς. 

Επίσης η Ελλάδα και η ελληνική σημαία είναι επίσης εντελώς αδιάφορες σύμφωνα με τον εφοπλιστή. Όσες αναλύσεις και να κάνουμε εμείς και όσα επιχειρήματα και αν παραθέσουμε η ειλικρίνεια Λασκαρίδη είναι το πιο πειστικό επιχείρημα. Αποδεικνύει πλήρως την δικιά μας ανάλυση και διαψεύδει πλήρως τις καθεστωτικές μυθολογίες περί ελληνικής ναυτιλίας και εφοπλιστών που είναι εθνικοί ευεργέτες και βοηθούν την πατρίδα.

Πανδημία COVID-19 και Ιδιοκτησιακά Πνευματικά Δικαιώματα (πατέντες) φαρμάκων, εμβολίων και διαγνωστικών τεστ για την αντιμετώπισή της

Σημείωση δική μας: Επιμένουμε στο ζήτημα της άρσης των πνευματικών δικαιωμάτων για τα εμβόλια του κορονοϊού γιατί είναι ένα ζήτημα κυριολεκτικά ζωής ή θανάτου. Αναδημοσιεύουμε μία μελέτη από εξειδικευμένους επιστήμονες που γνωρίζουν πολύ καλύτερα το θέμα και το αναλύουν πολύ πιο διεξοδικά. Καταλήγουν και αυτοί στα ίδια ακριβώς συμπεράσματα με μάς. Δηλαδή στην απόλυτα επιτακτική ανάγκη όχι μόνο της κατάργησης της πατέντας στα εμβόλια αλλά σε πολύ συνολικότερες αναθεωρήσεις της συνολικής πολιτικής στον χώρο της υγείας και όσον αφορά τα πνευματικά δικαιώματα αλλά και όσον αφορά την εμπορευματοποίηση της υγείας. Δείχνουν επίσης ότι υπάρχει ήδη το νομικό καθεστώς κατάργησης των πνευματικών δικαιωμάτων σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης απειλής της δημόσιας υγείας. Η πανδημία αποτελεί τον ορισμό της έκτακτης ανάγκης. Οι νεοφιλελεύθερες επιλογές και εμμονές ήδη έχουν κοστίσει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές και κάθε μέρα που περνάει ο τραγικός απολογισμός αυξάνεται. Εδώ και τώρα άρση των πνευματικών δικαιωμάτων για να αυξηθεί στο μέγιστο δυνατό η παραγωγή εμβολίων για να σωθούν ανθρώπινες ζωές και για να μην έχουμε απρόβλεπτες καταστάσεις με τις μεταλλάξεις. 

ΠΗΓΗ: ΚΕΠΥ
 

© ΚΕΠΥ | Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης στη Δημόσια Υγεία, την Πολιτικής Υγείας και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 2021

Οι πατέντες των εμβολίων για τον κορωνοϊό εμπόδιο στην προσπάθεια της ανθρωπότητας να αντιμετωπίσει την πανδημία

 

Αυτό που συμβαίνει με τις πατέντες και τα πνευματικά δικαιώματα στα εμβόλια για τον κορονοϊό είναι κυριολεκτικά άνω ποταμών και πέρα από κάθε λογική. Δεν αποτελεί υπερβολή ότι η πανδημία έχει επηρεάσει αρνητικά σχεδόν κάθε άνθρωπο στον πλανήτη. Από τα εκατομμύρια που πέθαναν ή νόσησαν πολύ σοβαρά και τους ακόμα περισσότερους που έχασαν την δουλειά τους και καταστράφηκαν οικονομικά από τα περιοριστικά μέτρα, ο τρόπος ζωής δισεκατομμυρίων έχει ανατραπεί και υποβαθμιστεί. Θα περίμενε κανείς ότι οι ηγέτες κάνουν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να έρθει πιο γρήγορα το τέλος της πανδημίας και η επιστροφή στην κανονικότητα. Αλλά δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δύο βασικές στρατηγικές διαθέτουμε για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η μια είναι τα περιοριστικά μέτρα(lockdown, μάσκες, αποστάσεις, ιχνηλάτηση κρουσμάτων, τεστ κτλ.). Δυστυχώς ελάχιστες χώρες κατάφεραν να εξαλείψουν τον ιό μόνο με τα περιοριστικά μέτρα. Στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη αυτό δεν κατέστη δυνατό. Είχαμε αναλύσει σε παλιότερο κείμενο τις αιτίες και πως ο νεοφιλελευθερισμός και ιδεολογήματα όπως αυτό της ''ατομικής ευθύνης'' έπαιξαν τεράστιο ρόλο σε αυτήν την αποτυχία αλλά θα επανέλθουμε σε ξεχωριστό κείμενο πάνω σε αυτό γιατί το θέμα είναι τεράστιας σημασίας και η κυρίαρχη αστική αφήγηση προσπαθεί να κρύψει αυτήν την τεράστια αποτυχία της Δύσης. 

Παραλήρημα Κούλογλου υπέρ Μπάιντεν και Δημοκρατικών

Σε άρθρο του στο tvxs o ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κούλογλου αγιογραφεί τον Μπάιντεν και φτάνει στο σημείο να μας λέει ότι εφαρμόζει πολιτικές ανάλογες του Ρούζβελτ την δεκαετία του 30'. Το άρθρο κινείται στην λογική ότι ο Μπάιντεν ήδη εφαρμόζει προοδευτικές πολιτικές και πως αν είχε όρεξη και ήταν καλός φίλος(έτσι το γράφει επί λέξει) θα εξηγούσε στον Μητσοτάκη ότι οι καιροί έχουν αλλάξει και χρειάζονται γενναία μέτρα με αλλαγή ολόκληρης φιλοσοφίας της κυβέρνησης. Σύμφωνα με τον Κούλογλου η φιλοσοφία του Μπάιντεν επικεντρώνεται σε δύο φράσεις του: "Θέλω να αλλάξω το μοντέλο" και "Να αρχίσουμε να αμείβουμε την εργασία, όχι μόνο τον πλούτο". 

Πάμε πρώτα να δούμε τι πραγματικά κάνει ο Μπάιντεν. Ας ξεκινήσουμε από την εξωτερική πολιτική στην οποία ο ευρωβουλευτής βλέπει πολλά πράγματα να έχουν αλλάξει. Τον βομβαρδισμό στην Συρία  λίγο μετά την ανάληψη της προεδρίας γιατί δεν τον αναφέρει(δεν έγινε με drones); Πιστεύει ότι μία τέτοια κίνηση σηματοδοτεί αλλαγή προς το καλύτερο: Επίσης πως βλέπει την δήλωση Μπάιντεν που αποκαλεί τον Πούτιν δολοφόνο καθώς και την σκληρή στάση  απέναντι στην Κίνα; Η υποτιθέμενη εμπλοκή της Ρωσίας στις εκλογές η οποία αποτέλεσε βασική αφήγηση των Δημοκρατικών για να αποδώσουν την ήττα του 2016 ουδέποτε αποδείχτηκε. Παρότι είναι γεγονός ότι κανείς ηγέτης τέτοιου βεληνεκούς δεν είναι αγγελούδι ο Μπάιντεν είναι ο τελευταίος που μπορεί να σηκώνει ηθικά το δάκτυλο προς τους άλλους. Έχει στηρίξει όλους τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των ΗΠΑ τα τελευταία 30 χρόνια και έχει περισσότερο αίμα στα χέρια του από όλους. Πάμε όμως και στην Λατινική Αμερική όπου με πρόσφατη παρέμβασή του ο νέος υπουργός εξωτερικών Antony Blinken τάχθηκε υπέρ των αποτυχημένων ακροδεξιών πραξικοπηματιών και ζήτησε την απελευθέρωση της Ζανίν Άνιες και άλλων πραξικοπηματιών της Βολιβίας που έχουν συλληφθεί για απόπειρα πραξικοπήματος.

Μέχρι πότε;

 

ΠΗΓΗ : Δρόμος ανοιχτός

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Όταν αναφερόμαστε στις σχέσεις της ΕΕ με την Ελλάδα και λέμε "είμαστε μόνοι μας", πρέπει να διευκρινίζουμε ότι εννοούμε τον ελληνικό λαό και όχι τις κυβερνήσεις.

Οι κυβερνήσεις τουλάχιστον από το 2009 και μετά οδηγούν συνειδητά την χώρα και τον λαό από την μια ήττα στην άλλη.

Δηλαδή διαπράττουν την μια εθνική προδοσία μετά την άλλη.

Κύριο χαρακτηριστικό όλων αυτών είναι ο διαρκής εξευτελισμός της Ελλάδας διεθνώς και η συνεπακόλουθη καταπάτηση της αξιοπρέπειας του λαού.

Προσωπικά θεωρώ ότι αυτό γίνεται σκόπιμα ώστε να αδυνατεί ο λαός να αντιδράσει διακατεχόμενος από ένα βαθύ συναίσθημα απογοήτευσης και ηττοπάθειας.

Τι να πρωτοθυμηθούμε;

Καταρρέουν οι κατηγορίες για χρήση χημικών από τον Άσαντ στην Ντούμα

 

Σημείωση δική μας: Οι εξελίξεις για άλλα μία φορά  δικαιώνουν τη στάση μας πάνω στο ζήτημα. Άλλους δεν δικαιώνουν οι οποίοι μιλούσαν για επαναστάσεις και ζητούσαν να διωχθεί η πρέσβης της Συρίας από την Ελλάδα ευθυγραμμιζόμενοι πλήρως με την κυβέρνηση των μνημονίων και τον Αβραμόπουλο που την απέλασαν. 

ΠΗΓΗ : THEGRAYZONE

5 πρώην αξιωματούχοι του OPCW ενώνουν τις φωνές τους με άλλες γνωστές φωνές για να αποκαλύψουν την συγκάλυψη για την Συρία

AARON MATE

Πασίγνωστες προσωπικότητες και πέντε πρώην αξιωματούχοι του OPCW καλώντας το χημικό παρατηρητήριο να φέρουν στο φως την συγκάλυψη της δικής του έρευνας για χημικά όπλα στην Ντούμα και να ακουστούν οι φωνές των επιστημόνων που διαφώνησαν και που τα ευρήματά τους λογοκρίθηκαν.

“Ληστεία του αιώνα” σε βάρος μετόχων-Δημοσίου η ΑΜΚ της Τρ. Πειραιώς -Καταποντίζεται η μετοχή

 

Πηγή: ΣοφοκλέουςIn

Σημείωση δική μας: Άλλη μία χαρακτηριστική περίπτωση κοινωνικοποίησης των ζημιών και ιδιωτικοποίησης των κερδών.

Ενα ακόμη καταστροφικό dilution – το τρίτο μέσα σε λίγα χρόνια – θα υποστούν το Δημόσιο και οι μικρομέτοχοι της Τρ. Πειραιώς, που θα δουν να εκμηδενίζεται η αξία των τοποθετήσεων τους σε μετοχές της τράπεζας, προκειμένου να διευκολυνθεί η επανιδιωτικοποίηση της μέσω ΑΜΚ και να ενισχυθεί κεφαλαιακά.

Οι όροι της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο μήνα, συνιστούν ένα πραγματικό “πλιάτσικο” σε βάρος των (μικρο)μετόχων και του Δημοσίου, καθώς οδηγούν σε πλήρη απαξίωση των μετοχών τους, ενώ δίνουν τη δυνατότητα σε μεγαλοεπενδυτές και funds να αποκτήσουν μεγάλα ποσοστά συμμετοχής – και τελικά τον έλεγχο της τράπεζας, καταβάλλοντας συγκριτικά πολύ χαμηλό τίμημα.