Ο Πέτσας παραδέχεται ότι τα ιδιωτικά εργαστήρια μείωσαν τα τεστ εξαιτίας του πλαφόν

 

Πριν περίπου δέκα ημέρες μετά από εννιά μήνες πανδημίας και αφού φτάσαμε τους εκατό νεκρούς τη μέρα η κυβέρνηση εδέησε και επέβαλλε πλαφόν στις τιμές των τεστ: 40 ευρώ για τον μοριακό έλεγχο και 10 για τα rapid. Φυσικά η θεωρία απέχει έτη φωτός από την πράξη ειδικά όταν άλλοι έχουν στα χέρια τους το μαχαίρι και το πεπόνι. Αναφερόμαστε στα ιδιωτικά εργαστήρια τα οποία δεν είδαν με καλό μάτι την συγκεκριμένη απόφαση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση στον αριθμό των τεστ που έφτασε στο 24% τις τελευταίες τρεις εβδομάδες. Γεγονός που παραδέχθηκε κυνικά και ο Πέτσας ''μπορεί να υπήρχε κάμψη λόγω της ανατίμησης των τεστ'' σαν να πρόκειται για ασήμαντο γεγονός. 

Σε μία περίοδο που έχουμε εκατό νεκρούς την ημέρα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραδέχεται ότι ο ιδιωτικός τομέας υγείας εμποδίζει και υπονομεύει τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Πράγμα που συμβαίνει για δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν όταν αρνήθηκαν να δώσουν 200 κλίνες για ασθενείς ενώ και πριν έστελναν όλους τους ασθενείς με κορονοϊό στα δημόσια νοσοκομεία. Δεν έχει νόημα να δούμε αν η μείωση στα τεστ οφείλεται σε οργανωμένο μποϋκοτάζ ή αυθόρμητα έριξαν τον αριθμό των τεστ λόγω μειωμένου κέρδους το αποτέλεσμα μετράει και είναι καταστροφικό. Είναι απόλυτα σίγουρο ότι αυτή η ελάττωση θα στοιχίσει σε ανθρώπινες ζωές. Είναι χαρακτηριστικό ότι ιδιωτικό εργαστήριο στο Κιλκίς ''ξέχασε'' να στείλει τα αποτελέσματα των τεστ στον ΕΟΔΥ για 15 ημέρες.

Ποιον ωφελούν τα «ανοιχτά σύνορα»;

Μια αναλογία από το Μεσοπόλεμο 

του Δημήτρη Μπελαντή

Στη δημόσια συζήτηση των τελευταίων δεκαετιών, έχει εμφιλοχωρήσει ως κάτι το πολύ ριζοσπαστικό η ιδέα της παράκαμψης ή της πλήρους άρσης και κατάργησης των κρατικών συνόρων – τα ανοιχτά σύνορα. Ιδίως, η θεματική της ελεύθερης μετανάστευσης ή το προσφυγικό ζήτημα αποτελούν βασική αφορμή και βασικό πεδίο για την ανάπτυξη αυτής της «κοσμοπολίτικης» προβληματικής κατά των συνόρων. 

Συχνά μάλιστα, αυτή η ρητορική προσλαμβάνει και ένα έντονα συγκινησιακό και αξιακό φορτίο, αυθόρμητο κάποιες φορές αλλά, συχνά, και κατασκευασμένο: Ποιος είναι τόσο ανάλγητος απέναντι στους φτωχούς και δυστυχισμένους συνανθρώπους μας που αναζητούν την επιβίωση για λόγους πολιτικών διώξεων, πολέμων ή απλά της οικονομικής δυστυχίας, της πείνας και του λιμού, ώστε να ζητά συνοριακούς ελέγχους, διοικητικά και νομιμοποιητικά έγγραφα και μηχανισμούς αποκλεισμού πρόσβασης στη χώρα όπου οι μετακινούμενοι επιθυμούν να πάνε; Ποιος είναι τόσο ανάλγητος και απάνθρωπος ώστε να ζητά συνοριοφύλακες, μπάτσους, τείχη, ηλεκτροφόρα σύρματα, νάρκες ή πολυβολεία σε βάρος των δυστυχισμένων ανθρώπων; 

Ο Michael Moore ξεπλένει και αγιογραφεί την ηγεσία των Δημοκρατικών

 

Ο Αμερικάνος σκηνοθέτης Michael Moore είναι αρκετά γνωστός και στο ελληνικό κοινό από τα ντοκιμαντέρ του τα οποία έχουν αρκετά καλά στοιχεία τηρουμένων των αναλογιών. Όποιος όμως μπει στην διαδικασία και παρακολουθήσει τις τοποθετήσεις του σε ζητήματα της τρέχουσας πολιτικής των ΗΠΑ μάλλον θα απογοητευτεί περιμένοντας κάτι διαφορετικό και πιο ριζοσπαστικό προϊδεασμένος από τα ντοκιμαντέρ. 

Ο Moore παρά τις διάφορες κατά καιρούς αριστερίστικες κορώνες στο τέλος καταλήγει να στηρίζει τους δημοκρατικούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν το 2004 πίεζε έναν αριστερό ανεξάρτητο υποψήφιο να αποσυρθεί από την κούρσα με το κλασικό επιχείρημα ότι παίρνει ψήφους από τους δημοκρατικούς και έτσι βοηθάει τον Μπους. Δηλαδή η αριστερή αντιπολίτευση στους δημοκρατικούς πρέπει να είναι μόνο στα λόγια σύμφωνα με τον Moore στο τέλος πρέπει να γίνεται ουρά τους και να μην προσπαθεί να γίνει ένας αυτόνομος πόλος. Το ίδιο επιχείρημα ακούγαμε για πολλά χρόνια στην Ελλάδα από το ΠΑΣΟΚ. 

Φυσικά αυτές οι λογικές είναι η καλύτερη συνταγή διαιώνισης του διπολισμού-δικομματισμού και μάλιστα με την μεγάλη κοροϊδία της κριτικής υποστήριξης(ναι μεν αλλά) για να μην έχουν μετά την ευθύνη να απολογηθούν για τίποτα. Κινούμενος σταθερά σε αυτό το μοτίβο στήριξε τον Ομπάμα το 2008 πάλι ''κριτικά'' λέγοντας χαρακτηριστικά ''υποστηρίζω περισσότερο το κίνημα Ομπάμα παρά τον Ομπάμα σαν υποψήφιο''. Αυτό θα το αφήσουμε ασχολίαστο. 

Περιορισμός του ιού στην Κίνα, Βατερλώ στην Δύση

Οι εικόνες με καρναβαλικές εκδηλώσεις από την Γιουχάν της Κίνας καθώς και η είδηση ότι η η Ταιβάν μετράει 200 μέρες χωρίς κρούσμα αποδεικνύουν ότι ο περιορισμός και μάλιστα σχεδόν πλήρης της εξάπλωσης του ιού όχι μόνο δεν είναι κάτι ανέφικτο αλλά είναι κάτι που ήδη έχει επιτευχθεί σε αυτές τις χώρες του πλανήτη. Σε αντίθεση με την Ευρώπη και την Β. Αμερική όπου το ένα ρεκόρ ημερήσιας καταγραφής κρουσμάτων διαδέχεται το άλλο. Που οφείλεται αυτή η τεράστια διαφορά στην αποτελεσματικότητα αντιμετώπισης; 

Είναι εντελώς λανθασμένο να αποδίδεται αυτή η τεράστια απόσταση σε επίπεδο νοοτροπιών και απλής πειθάρχησης του πληθυσμού. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι οι ασιατικές χώρες είχαν σημαντικά λιγότερο χρόνο να προετοιμαστούν για την πανδημία ειδικά μάλιστα η Κίνα. Η πραγματική αιτία των δύο εντελώς διαφορετικών εικόνων είναι το βάρος που έπεσε στην ιχνηλάτηση των κρουσμάτων και στο μεθοδικό και στοχευμένο τρόπο που κάνουν τα τεστ.

Απολύσεις στην Alpha Bank-Βλέπουν ''πόρτα'' 800 εργαζόμενοι

«Σκληρή» η Ανακοίνωση της Αγωνιστικής Συνεργασίας στην ΟΤΟΕ, στην οποία συμμετέχει η Πρόταση Προοπτικής – Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής. Καταγγέλει ότι η Alpha Bank διώχνει 800 εργαζόμενους «με τις ευλογίες μάλιστα του εργοδοτικού συνδικαλισμού ΟΤΟΕ- Συλλόγων».

Δείτε τι αναφέρει η ανακοίνωση:

«Με μια πρωτοφανή, απαράδεκτη και συνταγμένη από διαστροφικά μυαλά σύμβαση  που θυμίζει  μεσαιωνικούς όρους εργασίας  καλούνται να εκδιωχθούν 800 εργαζόμενοι από την Alpha Bank στο πλαίσιο της απόσχισης των διευθύνσεων που απασχολούνται στα κόκκινα δάνεια και να πάνε υποχρεωτικά μέσα σε 1 μήνα στην CEPAL.

Τα fake news για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων συνεχίζονται

 

Ο πίνακας με τον πραγματικό αριθμό των
δημοσίων υπαλλήλων

Σε άρθρο του Λέανδρου Ρακιντζή στη huffingtonpost που σε γενικές γραμμές είναι εντελώς αδιάφορο διαβάζουμε ''οι στρατιές των δημοσίων υπαλλήλων που υπερβαίνουν το ένα εκατομμύριο''. Αυτό ήταν και το σημείο που μας τράβηξε την προσοχή και μας ανάγκασε να ασχοληθούμε μαζί του. Για άλλη μία φορά αναπαράγονται στα μεγάλα συστημικά μέσα ασύστολα ψεύδη για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων. Σε επίσημη επίσημη απογραφή του 2018 ο αριθμός ανέρχεται στις 565.464. Ακόμα και το 2010 ανέρχονταν  συνολικά σε 768 χιλιάδες με μόνο τους 625 χιλιάδες να είναι μόνιμοι. Ακόμα και ο ίδιος ο Ρακιντζής μας έλεγε το 2014 όταν  ήταν γενικός επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης σε συνάντησή του με τον Παπούλια ''ένα εκατομμύριο υπάλληλοι ήταν μάλλον πάρα πολλοί, τώρα που φτάσαμε στους εφτακόσια πενήντα χιλιάδες, δουλεύουν καλύτερα.'' 

Είναι προφανές από την παραπάνω δήλωση ότι ή έχουν γίνει τριακόσιες χιλιάδες διορισμοί δημοσίων υπαλλήλων από το 2014 μέχρι σήμερα ή ο Ρακιντζής ψεύδεται συνειδητά. Φυσικά όχι μόνο προσλήψεις δεν έχουν γίνει αλλά όπως είδαμε από τις επίσημες απογραφές ο αριθμός έχει μειωθεί σημαντικά στις 565 χιλιάδες. 

Η υποκρισία Βερναρδάκη ΣΥΡΙΖΑ για το Big Brother

Σε ανάρτησή του στο facebook ο βουλευτής και πρώην υπουργός Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ Βερναρδάκης χαρακτήρισε ''εξευτελισμό της ανθρώπινης αξίας'' το reality Big Brother. Πιο συγκεκριμένα το κείμενο που έχει σηκώσει ο Βερναρδάκης είναι μία απόφαση του 2001 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Το πρόβλημα μας δεν είναι ότι δεν συμφωνούμε με την συγκεκριμένη απόφαση. Το ζήτημα εδώ είναι ότι ο Βερναρδάκης που εμφανίζει τον εαυτό του ως κριτή αποτελεί μέρος του προβλήματος. Γιατί αναλόγου περιεχομένου reality έπαιζαν στα ιδιωτικά κανάλια και επί ΣΥΡΙΖΑ και υπουργίας Βερναρδάκη όπως το Survivor, το GNTM, το Nomads κτλ. Αυτά τα reality παρά τις διαφορές τους από το Big Brother περιελάμβαναν επίσης πολύωρη παρακολούθηση των παικτών σε ιδιωτικές στιγμές και υποβολή σε δοκιμασίες δύσκολες και σε πολλές περιπτώσεις εξευτελιστικές(κυρίως το GNTM με τα υποψήφια μοντέλα). Άρα όταν είχαμε ''εξευτελισμό της ανθρώπινης αξίας'' τότε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ο υπουργός Βερναρδάκης σφύριζαν αδιάφορα και δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να μπει χαλινάρι στην ασυδοσία των ιδιωτικών καναλιών. Ήταν απασχολημένοι να ψηφίζουν μνημόνια και ιδιωτικοποιήσεις.