Η μάχη για δωρεάν δημόσια υγεία στις ΗΠΑ

Ο Jimmy Dore είναι ένας κωμικός στην Αμερική που έχει μία εκπομπή στο youtube με πολιτική θεματολογία. Τράβηξε αμέσως την προσοχή μας γιατί ξέφευγε από τα απλουστευτικά σχήματα δαιμονοποίησης του Τραμπ. Η κριτική του επικεντρώνεται στους δημοκρατικούς και στο πόσο λίγο διαφέρουν επί της ουσίας από τους ρεπουμπλικάνους. Δεν αφήνει καθόλου στο απυρόβλητο την προοδευτική, αριστερή πτέρυγα των δημοκρατικών. Τους κατηγορεί ότι λειτουργούν απλά ως το αριστερό άλλοθι και πάντα την κρίσιμη στιγμή υποτάσσονται άνευ όρων στην γραμμή της ηγεσίας. Φυσικά δεν έφτασε αυθαίρετα σε αυτό το συμπέρασμα αλλά μέσω προσωπικής εμπειρίας. Υπήρξε υποστηρικτής του Bernie Sanders το 2016 στην κούρσα για το χρίσμα των δημοκρατικών. Απογοητεύτηκε πλήρως όμως από την συμβιβαστική στάση του Sanders. Την ώρα που το κατεστημένο των δημοκρατικών του έκανε τις πιο σφοδρές επιθέσεις με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο(υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για νοθεία στις εσωκομματικές εκλογές το 2016 και το 2020) αυτός απαντούσε με επιθέσεις φιλίας και πίστης στο κόμμα.

Ο Βαρουφάκης θέλει σύγκρουση με την τρόικα αλλά μέσα στο ευρώ και την ΕΕ

 

Το ΜέΡΑ25 απάντησε στην πρόταση μελών του πολιτικού συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ για προοδευτική διακυβέρνηση διά στόματος Βαρουφάκη. Σε αυτήν την απάντηση θέτει πέντε τουλάχιστον προαπαιτούμενα προστασίας των πολλών από την ολιγαρχία. Αναλύοντας αυτά τα σημεία και πως μπορούν να πραγματοποιηθούν καταλήγει και σωστά ότι οι πιθανότητες να συμφωνήσει το Eurogroup με αυτές τις αλλαγές είναι μηδενικές. Τα πέντε σημεία και ο τρόπος που μπορούν να πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τον γραμματέα του ΜέΡΑ25 

1. Ο μόνος τρόπος να προστατευθούν πρώτη κατοικία και μικρομάγαζα, και να μην επικρέμεται του κράτους η εγγύηση των 12 δισ. ευρώ υπέρ των αρπακτικών, είναι η κατάργηση του «ΗΡΑΚΛΗ» και η νομοθέτηση δημόσιας εταιρείας διαχείρισης των κόκκινων δανείων. Η πιθανότητα να συμφωνήσει το Eurogroup είναι μηδενική
2. Για να προστατευτεί ό,τι έμεινε από την δημόσια περιουσία, απαιτείται η κατάργηση του Υπερταμείου. Η πιθανότητα να συμφωνήσει το Eurogroup είναι μηδενική.

Ο ιός μεταλλάσσεται. Εμείς αλλάζουμε;

 

Του γιατρού Γεράσιμου Γραμματικόπουλου

το είδαμε Αριστείδης ο Δίκαιος

Συνεχίζεται η διασπορά του ιού, και με μεταλλαγμένες εκδοχές του που παρουσιάζουν πολύ αυξημένη μεταδοτικότητα. Βρισκόμαστε μπροστά στο τρίτο κύμα ενώ ακόμα δεν έχουμε ξεπεράσει το δεύτερο. Παρότι η αγγλική μετάλλαξη (Β.1.1.7) δεν φαίνεται να ξεφεύγει της ανοσοποίησης που προκαλούν τα εμβόλια mRNA (για τα άλλα δεν έχουμε ακόμη δεδομένα), όσο συνεχίζεται η διασπορά και συσσωρεύονται μεταδόσεις, το στατιστικά απίθανο γεγονός της μετάλλαξης της πρωτεΐνης ακίδας που από την μία θα παραμένει πλήρως λειτουργική και από την άλλη θα ξεφεύγει των παρόντων εμβολίων αθροιστικά καταλήγει ένα απολύτως σίγουρο, προδιαγεγραμμένο γεγονός. Είναι λοιπόν ύψιστης σημασίας στόχος ο περιορισμός της μετάδοσης ώστε να μην τρέχουμε πίσω από την ουρά μας.

Τι κάναμε λάθος;

1. Δεν αναπτύξαμε ποτέ ένα ικανό δίκτυο τεστ, ιχνηλάτησης και ευρείας κάθετης καραντίνας (test – trace – isolate). Ο ΠΟΥ μας το λέει από την περασμένη άνοιξη, οι χώρες της Άπω Ανατολής που το εφάρμοσαν είναι σε θέση ζηλευτή, εμείς κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Φοβηθήκαμε το κόστος, κι έτσι εθελοτυφλώντας από το καλοκαίρι συρθήκαμε σε παρατεταμένα οριζόντια lockdown το τέλος των οποίων δεν γίνεται να δούμε παρά τους κατά καιρούς πανηγυρικούς και τις αυθαίρετες υποσχέσεις.

Παρατηρήσεις για τα γεγονότα στις ΗΠΑ

Ο σωστός τίτλος της είδησης είναι: Η αστυνομία και οι υπηρεσίες ασφαλείας αφήνουν οπαδούς του Τραμπ να εισβάλουν στο Καπιτώλιο. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι διαδηλωτές ούτε την τεράστια αριθμητική δύναμη διέθεταν και ακόμα λιγότερο την στοιχειώδη οργάνωση για να υπερκεράσουν μία στοιχειωδώς οργανωμένη και προετοιμασμένη αστυνομία. Επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η αστυνομία δεν ήταν διόλου προετοιμασμένη παρότι η συγκέντρωση μόνο αιφνιδιαστική δεν ήταν, είχε προαναγγελθεί μέρες πριν. Όλα τα παραπάνω τα επιβεβαιώνουν τα δεκάδες βίντεο από τα επεισόδια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Άρα το κεντρικό ερώτημα είναι το γιατί η αστυνομία και κατ' επέκταση οι μυστικές υπηρεσίες άφησαν το Καπιτώλιο απροστάτευτο. Οι απαντήσεις που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα δεν είναι ικανοποιητικές μάλλον παραπλανούν παρά ξεκαθαρίζουν. Πολλοί αποδίδουν την στάση της αστυνομίας σε ιδεολογικές συγγένειες και συμπάθειες. Παρότι ως γνωστόν πάντα η αστυνομία έχει προνομιακές σχέσεις με την άκρα δεξιά το να αποδώσουμε σε αυτό ένα τόσο σημαντικό γεγονός αποτελεί μεγάλη υπερβολή.

Ο Πέτσας παραδέχεται ότι τα ιδιωτικά εργαστήρια μείωσαν τα τεστ εξαιτίας του πλαφόν

 

Πριν περίπου δέκα ημέρες μετά από εννιά μήνες πανδημίας και αφού φτάσαμε τους εκατό νεκρούς τη μέρα η κυβέρνηση εδέησε και επέβαλλε πλαφόν στις τιμές των τεστ: 40 ευρώ για τον μοριακό έλεγχο και 10 για τα rapid. Φυσικά η θεωρία απέχει έτη φωτός από την πράξη ειδικά όταν άλλοι έχουν στα χέρια τους το μαχαίρι και το πεπόνι. Αναφερόμαστε στα ιδιωτικά εργαστήρια τα οποία δεν είδαν με καλό μάτι την συγκεκριμένη απόφαση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση στον αριθμό των τεστ που έφτασε στο 24% τις τελευταίες τρεις εβδομάδες. Γεγονός που παραδέχθηκε κυνικά και ο Πέτσας ''μπορεί να υπήρχε κάμψη λόγω της ανατίμησης των τεστ'' σαν να πρόκειται για ασήμαντο γεγονός. 

Σε μία περίοδο που έχουμε εκατό νεκρούς την ημέρα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραδέχεται ότι ο ιδιωτικός τομέας υγείας εμποδίζει και υπονομεύει τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Πράγμα που συμβαίνει για δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν όταν αρνήθηκαν να δώσουν 200 κλίνες για ασθενείς ενώ και πριν έστελναν όλους τους ασθενείς με κορονοϊό στα δημόσια νοσοκομεία. Δεν έχει νόημα να δούμε αν η μείωση στα τεστ οφείλεται σε οργανωμένο μποϋκοτάζ ή αυθόρμητα έριξαν τον αριθμό των τεστ λόγω μειωμένου κέρδους το αποτέλεσμα μετράει και είναι καταστροφικό. Είναι απόλυτα σίγουρο ότι αυτή η ελάττωση θα στοιχίσει σε ανθρώπινες ζωές. Είναι χαρακτηριστικό ότι ιδιωτικό εργαστήριο στο Κιλκίς ''ξέχασε'' να στείλει τα αποτελέσματα των τεστ στον ΕΟΔΥ για 15 ημέρες.

Ποιον ωφελούν τα «ανοιχτά σύνορα»;

Μια αναλογία από το Μεσοπόλεμο 

του Δημήτρη Μπελαντή

Στη δημόσια συζήτηση των τελευταίων δεκαετιών, έχει εμφιλοχωρήσει ως κάτι το πολύ ριζοσπαστικό η ιδέα της παράκαμψης ή της πλήρους άρσης και κατάργησης των κρατικών συνόρων – τα ανοιχτά σύνορα. Ιδίως, η θεματική της ελεύθερης μετανάστευσης ή το προσφυγικό ζήτημα αποτελούν βασική αφορμή και βασικό πεδίο για την ανάπτυξη αυτής της «κοσμοπολίτικης» προβληματικής κατά των συνόρων. 

Συχνά μάλιστα, αυτή η ρητορική προσλαμβάνει και ένα έντονα συγκινησιακό και αξιακό φορτίο, αυθόρμητο κάποιες φορές αλλά, συχνά, και κατασκευασμένο: Ποιος είναι τόσο ανάλγητος απέναντι στους φτωχούς και δυστυχισμένους συνανθρώπους μας που αναζητούν την επιβίωση για λόγους πολιτικών διώξεων, πολέμων ή απλά της οικονομικής δυστυχίας, της πείνας και του λιμού, ώστε να ζητά συνοριακούς ελέγχους, διοικητικά και νομιμοποιητικά έγγραφα και μηχανισμούς αποκλεισμού πρόσβασης στη χώρα όπου οι μετακινούμενοι επιθυμούν να πάνε; Ποιος είναι τόσο ανάλγητος και απάνθρωπος ώστε να ζητά συνοριοφύλακες, μπάτσους, τείχη, ηλεκτροφόρα σύρματα, νάρκες ή πολυβολεία σε βάρος των δυστυχισμένων ανθρώπων; 

Ο Michael Moore ξεπλένει και αγιογραφεί την ηγεσία των Δημοκρατικών

 

Ο Αμερικάνος σκηνοθέτης Michael Moore είναι αρκετά γνωστός και στο ελληνικό κοινό από τα ντοκιμαντέρ του τα οποία έχουν αρκετά καλά στοιχεία τηρουμένων των αναλογιών. Όποιος όμως μπει στην διαδικασία και παρακολουθήσει τις τοποθετήσεις του σε ζητήματα της τρέχουσας πολιτικής των ΗΠΑ μάλλον θα απογοητευτεί περιμένοντας κάτι διαφορετικό και πιο ριζοσπαστικό προϊδεασμένος από τα ντοκιμαντέρ. 

Ο Moore παρά τις διάφορες κατά καιρούς αριστερίστικες κορώνες στο τέλος καταλήγει να στηρίζει τους δημοκρατικούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν το 2004 πίεζε έναν αριστερό ανεξάρτητο υποψήφιο να αποσυρθεί από την κούρσα με το κλασικό επιχείρημα ότι παίρνει ψήφους από τους δημοκρατικούς και έτσι βοηθάει τον Μπους. Δηλαδή η αριστερή αντιπολίτευση στους δημοκρατικούς πρέπει να είναι μόνο στα λόγια σύμφωνα με τον Moore στο τέλος πρέπει να γίνεται ουρά τους και να μην προσπαθεί να γίνει ένας αυτόνομος πόλος. Το ίδιο επιχείρημα ακούγαμε για πολλά χρόνια στην Ελλάδα από το ΠΑΣΟΚ. 

Φυσικά αυτές οι λογικές είναι η καλύτερη συνταγή διαιώνισης του διπολισμού-δικομματισμού και μάλιστα με την μεγάλη κοροϊδία της κριτικής υποστήριξης(ναι μεν αλλά) για να μην έχουν μετά την ευθύνη να απολογηθούν για τίποτα. Κινούμενος σταθερά σε αυτό το μοτίβο στήριξε τον Ομπάμα το 2008 πάλι ''κριτικά'' λέγοντας χαρακτηριστικά ''υποστηρίζω περισσότερο το κίνημα Ομπάμα παρά τον Ομπάμα σαν υποψήφιο''. Αυτό θα το αφήσουμε ασχολίαστο.