Όταν σε επιδοκιμάζει ο εχθρός σου είσαι σε λάθος κατεύθυνση

Ο Μάο είχε πει κάποτε ''Αν μας πολεμάει ο εχθρός είναι καλό. Επειδή είναι μία απόδειξη πως ανάμεσα σε μας και τον εχθρό τραβήξαμε μία ξεκάθαρη γραμμή. Αν ο εχθρός μας αντιτάσσεται ενεργά και μας περιγράφει με μελανά χρώματα τότε είναι ακόμα καλύτερα. Επειδή καταμαρτυρεί πως όχι μόνο τραβήξαμε αναμεσά μας μια ξεκάθαρη γραμμή, αλλά και πως η δουλειά μας είχε λαμπρές επιτυχίες.''

Η ρήση του Μάο ισχύει και για το ΚΚΕ αλλά αντίστροφα. Γιατί ενώ θα περίμενε κανείς ότι σε μία εποχή παρατεταμένης καπιταλιστικής κρίσης και αδυναμίας εξεύρεσης διεξόδων για το αστικό πολιτικό σύστημα το ΚΚΕ θα σημείωνε άνοδο και οι επιθέσεις από τον αστικό τύπο εναντίον του θα είχαν ενταθεί συμβαίνει το αντίθετο.

Τα αστικά ΜΜΕ ασχολούνται ελάχιστα με το ΚΚΕ, πολύ λιγότερο από ότι ασχολούνταν προ μνημονίων και όταν ασχολήθηκαν το τελευταίο διάστημα με αφορμή την εισήγηση της Κεντρικής Επιτροπής στο 20ο συνέδριο το έκαναν για να επιδοκιμάσουν την στάση του ΚΚΕ και μάλιστα πάνω σε ένα κομβικής και στρατηγικής σημασίας ζήτημα.

Πρώτη η εφημερίδα των συντακτών με άρθρο της σύνταξης χαρακτήρισε ρεαλιστικές και ωμές τις εκτιμήσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ για το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το ευρώ συμφωνώντας απόλυτα μαζί τους.

Δεύτερο το tvxs του Κούλογλου ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο ''Έχει δίκιο το ΚΚΕ''. Ο τίτλος δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παρανοήσεις. Για το tvxs ''ο Κουτσούμπας είπε περίπου τα αυτονόητα''. Πλήρης ταύτιση λοιπόν από τον σεσημασμένο αντικομμουνιστή Κούλογλου.

Το νέο ιδεολόγημα των νεομνημονιακών

ο ''αντιμνημονιακός'' Κουρής

Οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι η ικανότητα των απατεώνων και των τυχοδιωκτών ειδικά των δημοσιογράφων(οι πολιτικοί τους ακολοθούν ασμένοντας και τους μιμούνται) στο να εφευρίσκουν νέες δικαιολογίες και μυθολογίες είναι ανεξάντλητη. Τελευταία μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και ειδικά με το δημοψήφισμα και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου την παράσταση έχουν κλέψει για τα καλά οι διάφοροι ''πρώην αντιμνημονιακοί'' για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι ακριβώς οι ίδιοι και από το πολιτικό και από το δημοσιογραφικό κόσμο που κινούνταν στην λογική της επαναδιαπραγμάτευσης και υπόσχονταν κατάργηση των μνημονίων μέσα στο ευρώ και την ΕΕ. Αφού η ίδια η πραγματικότητα έδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο την ανεδαφικότητα αυτών των θεωριών και η συγκυβέρνηση αντί να καταργήσει τα μνημόνια υπέγραψε και τρίτο διαπράτοντας μία ιστορικών διαστάσεων προδοσία και αποστασία τότε όλοι οι ευρωλιγούρηδες ''αντιμνημονιακοί'' άρχισαν να ψάχνουν δικαιολογίες για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Όταν όμως ταυτίζεις την πολιτική σου με το μαύρο μέτωπο του μνημονίου και της αντίδρασης τότε μοιραία θα αρχίσει και η ρητορική σου και τα επιχειρήματα σου να μοιάζουν. Το κυρίαρχο επιχείρημα του μαύρου μετώπου ήταν ότι τα μνημόνια είναι μονόδρομος και αναγκαίο κακό γιατί αν τα αρνηθούμε θα πάθουμε τα χειρότερα που είναι η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ. Πως προσάρμοσαν τώρα οι νεομνημονιακοί το παλιό επιχείρημα στις δικές τους ανάγκες. Μας λένε ότι ο Σόιμπλε έχει σχέδιο να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ και ότι ο Τσίπρας με την συμφωνία(τρίτο μνημόνιο) απεσόβησε τα χειρότερα. Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε κάτι πριν συνεχίσουμε. Είναι η αρχιτεκτονική της ΕΕ και ειδικά του ευρώ που επιτρέπει στους ισχυρούς να επιβάλλουν τους όρους τους. Ο Σόιμπλε και οι ισχυροί της Ευρώπης μέσω του ευρώ και της πλήρης εξάρτησης από την ρευστότητα της ΕΚΤ μπορούν να εκβιάζουν και αυτόκάνουν ειδικά μάλιστα την Ελλάδα που βρίσκεται εδώ και καιρό σε κατάσταση ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Σαφώς και ο Σόιμπλε έχει και σχέδιο Β σε αντίθεση με την ''αντιμνημονιακή'' συγκυβέρνηση που έβαλε την ουρά στα σκέλια γιατί απλά από θέση ισχύος μπορεί να εκβιάζει πραγματικά.